Jak pamiętamy, nie minął jeszcze pełny miesiąc po zakończeniu ich pierwszego święta Paschy na pustyni, które dobiegło końca dwudziestego pierwszego dnia, pierwszego miesiąca, w drugim roku po wyjściu z Egiptu. Porównanie wersetu 11 z 4 Moj. 9:11 wydaje się dowodzić, że polecenie przestrzegania święta Paschy od 15 do 21 Nisan, ze świętymi zgromadzeniami w pierwszym i siódmym dniu (3 Moj. 23:6-8), nie zostało dane tym, którzy - nieczyści w dniu 14 Nisan - otrzymali sposobność obchodzenia Paschy czternastego dnia, drugiego miesiąca. Gdyby bowiem zostało dane, Bóg uniemożliwiłby im obchodzenie go, ponieważ wymagał, by dwudziestego pierwszego byli w podróży. Pierwsza podróż spod Synaju, mająca początek dwudziestego dnia, drugiego miesiąca, trwała bowiem do dwudziestego drugiego dnia tego miesiąca, ponieważ była to podróż trzydniowa (w.33), co sprawiało, że dwudziestego pierwszego byli w trakcie podróży i co uniemożliwiało obchodzenie w tym dniu świętego zgromadzenia. Wydaje się to oznaczać, że dodatkowe święto Paschy (to od 15-21 drugiego miesiąca) albo nie jest typem warunków Tysiąclecia, albo Bóg postanowił nie pokazywać ich w typie w związku z pierwszą coroczną Paschą nieczystych. Prawdopodobnie ten pierwszy wniosek jest nieprawidłowy, ponieważ wiemy, że w Tysiącleciu będzie pięć okresów przesiewań oraz święte zgromadzenie w czasie Małego Okresu. Sugeruje to myśl, że pierwszy etap Tysiąclecia, tj. 100 lat szansy, zanim umrze ktokolwiek z tych w wieku dziecięcym (Iz. 65:20), to prawdopodobnie święte zgromadzenie tysiącletniego piętnastego dnia drugiego miesiąca, tak jak Mały Okres jest tysiącletnim świętym zgromadzeniem dwudziestego pierwszego dnia drugiego miesiąca. Rozumiemy, że wyrażenie "pustynia Synaj" w wersecie 12 reprezentuje sferę judaizmu. To z niej, niesiona przez antytypicznych Kapłanów, antytypiczna Arka (w.33) prowadziła antytypiczny Izrael, co rozpoczęło jego podróżowanie przez Wiek Ewangelii w Żniwie Żydowskim. Zauważmy, że w tej konkretnej podróży to właśnie arka prowadziła całą grupę.