kładąc ludzką naturę ofiarniczo na śmierć, dla dobra Bożej sprawy. Co do nowego stworzenia, zaczyna się ono od spłodzenia z Ducha, przechodzi przez ożywienie, wzrost, wzmocnienie, równoważenie, krystalizację i narodzenie. Następnie, w wyzwoleniu, wybawia On nowe stworzenie od grzechu, błędu, samolubstwa, światowości, szatana i śmierci. Dla nowego stworzenia wysokie powołanie obejmuje przeznaczenie, organizację, porządek, karność, prawo, odpoczynek, próbę, chrzest i paschę, obowiązki wobec braci i towarzyskie obowiązki wobec ludzi, jego wrogów i trudności oraz jego obecne i przyszłe dziedzictwo. Jak łatwo można zauważyć, kwestie te są podsumowaniem głównych nauk Nowego Testamentu. Poselstwo to, wraz z jego powiązaniami, symbolizowane jest przez drugą trąbę z 4 Moj. 10.
(5) W Starym i Nowym Testamencie znajdujemy też myśli należące przemiennie do któregoś z tych dwóch poselstw, zależnie od ich zastosowania w danym przypadku. Na przykład Królestwo - z punktu widzenia panowania nad ludzkością i błogosławienia jej - należy do pieśni Mojżesza; z punktu widzenia chwalebnych przywilejów klasy Chrystusa - do pieśni Baranka. Podobnie drugi adwent - w jego związku z obaleniem królestwa szatana i błogosławieniem ludzkości możliwością restytucji - należy do pieśni Mojżesza; natomiast w związku z żęciem świętych, ich wyzwoleniem i uwielbieniem, należy do pieśni Baranka. Tak samo zmartwychwstanie - jeśli do ludzkiej doskonałości, należy do pieśni Mojżesza, a jeśli do Boskiej natury - do pieśni Baranka. W Starym Testamencie znajduje się bardzo wiele typów i proroctw, odnoszących się do Chrystusa i Kościoła - zarówno w ciele, jak i w duchowej naturze - które należą do pieśni Baranka (1 Kor. 10:1-14; Żyd. 3:10; 1 Piotra 1:10-13). Pewna ich część często jest jednak przedstawiana z punktu widzenia ich związku z ludzkim zbawieniem. Również w Nowym Testamencie znajdują się pewne elementy dotyczące zbawienia na poziomie ludzkim - zarówno w jego przypisanych, jak i rzeczywistych aspektach, to jest nie tylko przypisana restytucja (usprawiedliwienie z wiary),