do niebiańskiego Kanaanu (królestwa), jak wielokrotnie potwierdza to Pismo Święte. To przez prawdę zdobywa on życie (Ps. 119:93; Mat. 4:4; Jana 6:63,68); prawda prowadzi go drogą, jak lampa dla jego nóg i światło na jego ścieżce (Ps. 119:105; 2 Piotra 1:18,19; 1 Jana 1:7; Iz. 30:21; Miche. 2:7); poza prawdą nie ma innej prawdziwej drogi, a wszystkie rzeczy jej przeciwne prowadzą do śmierci (Iz. 8:20; Micheasza 3:6). Biblia uczy też, że duch prawdy prowadzi lud Boży. To duch daje życie (Jana 6:63; Rzym. 8:1-4, 11-14; 2 Kor. 3:6; Gal. 6:8); duch również prowadzi lud Boży (Jana 14:17; 15:26; 16:13; 1 Jana 4:6); bez ducha nie ma oczywiście żadnej innej prawdziwej drogi, a wszystkie rzeczy jemu przeciwne prowadzą do śmierci (Mat. 26:41; Rzym. 8:13,14; Gal. 5:16-21). Wiemy także, że w prawdziwym chrzcie w naszym człowieczeństwie jesteśmy zanurzani w śmierć, natomiast w nowym stworzeniu jesteśmy zanurzani w prawdę i jej ducha (Mat. 3:15-17; 28:19 (w imię [umysł i serce - usposobienie]; nie: w imieniu); Rzym. 6:3-11; 1 Kor. 10:1,2; 12:13; Gal. 3:27; Kol. 2:12). Wiemy również, że Bóg przemawia do nas z prawdy i jej ducha (Żyd. 1:1; 4:12; 13:7; Rzym. 10:8,14-17; Ps. 68:12; Jana 14:24; 17:8; Tyt. 1:3; 1 Piotra 1:11,12,25; 2 Piotra. 3:2; Obj. 3:8; Jana 14:17; 15:26; 16:11; Neh. 9:20; Iz. 61:1; Dz. 2:4; 1 Kor. 2:10; 1 Jan 5:6; Obj. 2:7,11,29; 3:6,13,22; 14:13; 22:17). Widzimy więc, że dosłowne wersety biblijne dostarczają nam antytypów zastosowań, w jakich używany jest słup obłoku i ognia. Nasze doświadczenia potwierdzają te myśli. Mamy więc prawo wnosić, że słup obłoku i ognia jest typem prawdy na czasie i jej ducha, w ich funkcji prowadzenia ludu Bożego Wieku Ewangelii z antytypicznego Egiptu do antytypicznego Kanaanu.
(18) Werset 15 najpierw stwierdza, że słup obłoku zakrył przybytek w dniu jego wzniesienia. Jest to również podane w 2 Moj. 40:33,34. Przybytek reprezentuje Jezusa i Kościół jako miejsce, w którym Bóg mieszka, spotyka się ze Swoim ludem i błogosławi mu (Obj. 21:3-5).