W antytypie Jezus zanosi tę modlitwę w formie wstawiania się za nami oraz w formie Swego działania, którego efektów bardzo pragnie (modli się) jako wyniku walki duchowego Izraela o spełnienie się tej modlitwy. Podróżowanie Izraela przedstawia więc wojowniczą część chrześcijańskiego boju, którym jest wzrastanie w łasce, znajomości oraz służbie wśród walki. Defensywną częścią chrześcijańskiego boju jest znoszenie ataków wśród prób, cierpień i prześladowań. Chociaż w ich trakcie chwilowo nie dokonuje się nowy postęp, próbom poddawane są wcześniejsze osiągnięcia (gdy się zatrzymywała). Pan Jezus modli się, by Jehowa powrócił od wojowniczej walki do obrony Swego ludu: "Wróć [od ścigania rozproszonych wrogów], Panie, do [obrony] niezliczonych tysięcy Izraela". W tym miejscu, gdzie w specyficzny sposób opisywana jest podróż od Synaju do Paran, modlitwa ta jest szczególnie stosowna, ponieważ powrotem tym będą warunki Tysiąclecia (Paran), gdy Bóg będzie szczególnie bronił niezliczone tysiące - świat ludzkości - Izrael Tysiąclecia przed duchowymi wrogami. Będzie to powrót oznaczający restytucję (Ps. 90:3). Na tym kończymy nasze rozważania 4 Moj. 10 oraz pierwszego, dużego fragmentu 4 Mojżeszowej (rozdziały 1-10), w czasie których (przy analizie rozdziałów 1 i 2) zbadaliśmy także 4 Moj. 26. Dość szczegółowo rozważyliśmy więc prawie jedną trzecią rozdziałów i ponad jedną trzecią tematów 4 Księgi Mojżeszowej. Dotychczas rozważone typy pokazują, że Izrael był zorganizowany w stabilny naród; podobnie czynią i antytypy pokazując, że nominalny i duchowy Izrael jest zorganizowany w stabilny naród symboliczny. Dziękujemy Bogu za światło, jakiego udzielił nam dotychczas na temat tej księgi, i prosimy Go, by udzielał nam dalszych typicznych prawd na czasie.