Tom E8 189

w jakiej 4 Moj. 2 przedstawia pokolenia w ich usytuowaniu wokół przybytku, tak by podkreślić kolejność czterech Boskich przymiotów w ich relacji do czterech grup, obozów antytypicznego Izraela. Kwestie te będą pokazywane w konkretnych przypadkach w czasie naszej analizy. Skoro kolejność maszerowania czterech obozów i pokoleń w każdym z nich (4 Moj. 10:14-28) jest taka sama jak kolejność ich wymienienia w 4 Moj. 2 oraz kolejność składania ofiar przez ich książąt (4 Moj. 7:12-89), powinniśmy poszukać głównych tego powodów. Jest ich kilka, a niektóre z nich omówimy dopiero przy analizie 4 Moj. 10:14-28. Jednak podany powyżej powód - kolejność działania czterech Boskich przymiotów z punktu widzenia dostrzegania ich przez człowieka - jest wystarczający dla celów 4 Moj. 7:12-89.
(26) W swej organizacji i przybytku Izrael miał być obrazem antytypicznych celów Boga. Jednym z takich celów było objawienie się Boga jako działającego doskonale w mocy, mądrości, sprawiedliwości i miłości, i to w podanej przed chwilą kolejności czasowej, którą zauważamy na podstawie Jego dzieł (Obj. 4:6-11). Dla kapłanów przymioty te były pokazane w nieprzykrytej ubłagalni, dwóch cherubach i częściowo w świetle shekinah w świątnicy najświętszej. Dla Lewitów były one pokazane tak samo, lecz pod przykryciem, natomiast dla Izraelitów - przez sztandary czterech obozów. Chociaż nie jesteśmy w stanie jednoznacznie dowieść tego na podstawie Biblii, twierdzenie rabinów, że sztandar obozu Judy miał w swym godle lwa, obozu Rubena - orła, obozu Efraima - wołu, a obozu Dana - ludzką twarz wydaje się logiczne, ponieważ właśnie takie symbole użyte są w Obj. 4 i Ezech. 1 dla czterech wielkich przymiotów Boga. Oczywiste jest też, że podstawowymi poglądami wyznaniowymi czterech obozów antytypicznego Izraela są te cztery przymioty - po jednym dla każdego obozu. Idea Boskiej Mocy niewątpliwie jest podstawowym poglądem wyznaniowym kalwinizmu, campbellizmu i adwentyzmu, trzech denominacji po wschodniej stronie antytypicznego Przybytku.