Tom E8 148

klasa średnia - owce (co było typem poświęconej służby świata w połowie podźwigniętego na drodze restytucji), a biedni - ptaki lub przednią mąkę (co było typem służby tych rozpoczynających poświęcenie w restytucji). Fakt, że typiczny Nazarejczyk przynosił dwie synogarlice lub dwa młode gołębie (w.10) przedstawia głębokie samoponiżenie skalanego antytypicznego Nazarejczyka. Musi on bowiem uważać siebie za najgorszego z przestępców, a to z powodu jego większego światła i łaski. Kapłan, do którego on je przynosił, nie może przedstawiać nikogo innego prócz naszego Pana jako naszego Najwyższego Kapłana, ponieważ tylko On dokonuje pojednania za innych w czasie Wieku Ewangelii - poczytanym antytypicznym ósmym dniu. Przyniesienie dwóch ptaków przez Nazarejczyka do drzwi przybytku jest typem okazania przez antytypicznego Nazarejczyka pokuty oraz pragnienia uzyskania przebaczenia - usprawiedliwienia z grzechu. Przyniesienie ich przez niego do kapłana przedstawia wiarę antytypicznego Nazarejczyka w naszego Pana jako jego Najwyższego Kapłana, dokonującego pojednania za grzech i śmierć.
(47) Ofiarowanie przez kapłana jednego ptaka jako ofiarę za grzech (w.11) przedstawia udostępnienie Swej ofiary przez naszego Pana, co zapewnia wystarczającą zasługę do uzyskania przebaczenia dla pokutującego i wierzącego sługi prawdy. Ofiarowanie przez niego drugiego ptaka na ofiarę całopalenia reprezentuje fakt, że tak udostępniona ofiara Pana jest objawiona jako godna przyjęcia przez Ojca na korzyść pokutującego i wierzącego sługi prawdy. Dokonanie pojednania przez kapłana dla Nazarejczyka jest typem przypisania przez naszego Pana Swej zasługi, przez co rzeczywiście pojednuje On pokutującego i wierzącego sługę prawdy. By pokazać, że pojednanie obejmuje w antytypie tylko grzechy Adamowe, znajdujemy stwierdzenie, że pojednanie zostało dokonane dla kogoś, kto zgrzeszył przy umarłych - jako grzesznik Adamowy.