Tom E8 113

(5) Do kapłana należały trzy różne rzeczy z tych, jakie lud przynosił do służby w świątyni (w.9,10): (1) ofiary podnoszenia; (2) rzeczy święte, tj. poświęcone; oraz (3) dary dla kapłanów. Mówiąc o ofiarach podnoszenia, korzystne może być dla nas wymienienie i krótkie wyjaśnienie typu i antytypu wszystkich ofiar: (1) ofiar za grzech; (2) ofiar całopalenia; (3) ofiar spokojnych; (4) ofiar z pokarmów (śniednych) i płynów; (5) ofiar obracania; (6) ofiar podnoszenia i (7) ofiar dobrowolnych. Ofiary za grzech reprezentują człowieczeństwo Chrystusa i Kościoła dokonujących pojednania. Ofiary całopalenia reprezentują te same ofiary z punktu widzenia okazanego przyjęcia ich przez Pana. Ofiary spokojne reprezentują je z punktu widzenia ofiarowania ich jako zobowiązań przymierza, przyjętego przez Chrystusa i Kościół. Ofiary z pokarmów i płynów reprezentują te ofiary z punktu widzenia chwały i czci, jakie przynoszą Bogu, ponieważ są składane przez opowiadanie o Jego przymiotach w trakcie głoszenia Jego planu w jego głębszych (ofiara z pokarmów) i prostszych (ofiara z płynów) prawdach oraz przez służbę w posuwaniu Jego planu naprzód. Ofiary obracania reprezentują te same ofiary z punktu widzenia ich stałości aż do końca oraz podnoszenia ofiarującego w charakterze. Ofiary dobrowolne wskazują na to, że ich człowieczeństwo jest ofiarowane Bogu dobrowolnie, bez przymusu. Ofiary podnoszenia przedstawiają to, że ich człowieczeństwo w trakcie ofiarowania przynosi chwałę Bogu. Ta chwała dla Boga pokazana jest przez wielokrotne podnoszenie, unoszenie łopatki ofiary w kierunku nieba przez kapłana. Ofiara podnoszenia, jako część ofiary składającej się z prawej łopatki (3 Moj. 7:32; 4 Moj. 6:20), jest typem właściwego postępowania (łopatka, część przednich nóg zwierzęcia, zgodnie z symboliką biblijną przedstawia właściwe postępowanie) ofiarującego, które przynosi chwałę Bogu i Chrystusowi. Wiele innych rzeczy, darów - takich jak dziesięciny,