Tom E4 88
i prześladowały ich (Iz. 66:5); w mniejszym lub większym stop niu słu ży ły sza ta no wi (Żyd. 2:14,15). Sza tan do ko na zniszczenia ich ciał i dzieł (1 Kor. 5:5; 1 Tym. 1:20; Mat. 7:27; 1 Kor. 3:15), lecz ostatecznie zachowają życie, tracąc nagrodę wysokiego powołania (1 Kor. 3:15; Żyd. 2:15; Judy 22,23; Filip.3:14). Gdy dowiedzą się, że utracili Boską naturę i współdziedzictwo z Chrystusem (PnP 5:6,7; Mat. 25:11, 12,30), doznają wielkiego rozczarowania. Ten fakt, połączony z myślą, że zginą, jeśli nie będą pokutować, doprowadzi ich do oczyszczenia się (Obj. 7:14). Następnie będą prowadzić pomyślną służbę (PnP 5:9-6:1; Obj. 19:6), a w niebie otrzy ma ją dru go rzęd ną chwa łę du cho wą (Ps. 45:15,16; 1 Kor. 5:5; Obj. 19:9). Jako część Pierworodnych, będą oni Lewitami w Świątyni Boga i Arystokracją w Królestwie Bożym (Żyd. 12:23; Obj. 7:15; Ezech. 44:10-14). Właśnie teraz, przy końcu Wieku, działalność i znaczenie wielu członków tej klasy zaczynają być szczególnie dostrzegane. Jak można zauważyć, klasa ta oraz Maluczkie Stadko są rozwijane w czasie Wieku Ewangelii („w tych dniach” – Joela 2:29), w którym działali Jezus i Apostołowie, w którym doszło do wielkiej apostazji i w którym – przy jego końcu – Pan przywrócił pierwotne nauki i praktyki chrześcijaństwa.
(2) Ogólnie mówiąc, Boski plan traktuje o dwóch klasach – niebiańskiej i ziemskiej, czyli klasie wybranych i niewybranych – Jezusie i Kościele, Jego Oblubienicy, jako klasie wybranych oraz świecie ludzkości jako klasie niewybranych. Nie można dokładnie zrozumieć Pisma Świętego bez zrozumienia różnicy między tymi dwoma klasami. Różnicę między nimi możemy nazwać podstawową lekcją wiedzy biblijnej (2 Tym. 2:15), a bez pamiętania o tej różnicy nie można oczywiście zrozumieć różnych szczegółów zawartych w Piśmie Świętym. Biblia kontrastuje te dwie klasy na wiele sposobów, z których podajemy następujące: każda klasa ma swoje odnośne powołanie: