stopnia. Właściwa linia posadzki rzucona bez posadzki od załamania do góry tego niższego stopnia, tak jak prawdziwa linia posadzki, rzeczywista lub rzucona gdzie indziej między północną i południową ścianą Wielkiej Galerii, reprezentuje postępowanie Maluczkiego Stadka w prawdzie i sprawiedliwości, a tutaj w opozycji wobec chwytających władzę wodzów z utracjuszy koron, natomiast linia odchodząca od załamania do spodu stopnia reprezentuje postępowanie wodzów z utracjuszy koron w błędzie i niesprawiedliwości, kończące się nauczaniem i praktykowaniem przez Cypriana błędu o apostolskiej sukcesji biskupów. Cale piramidalne występujące w obydwu liniach podają nam dokładne daty tych trzech odnośnych wydarzeń. Mamy nadzieję, że pewnego dnia podamy na ten temat szczegóły, a teraz podajemy tylko tyle, by wykazać błąd myślenia brata Karlena, który próbując ustalić koniec wejścia do wysokiego powołania, pozostawia prawdziwą linię posadzki (rzeczywistą lub w rzucie), a mierzy linie nierówne – powierzchnię i górę odnośnego stopnia.
(65) Pytanie: Czy jakieś zło wynika z nauczania, że wysokie powołanie jest wciąż otwarte dla nowych kandydatów?
Odpowiedź: Błąd zawsze przynosi złe skutki, a w tym przypadku przynosi szczególnie złe skutki. Prowadzi on do symbolicznego kazirodztwa i narodzin symbolicznych bękartów, którzy jako tacy przeżyją wielką stratę i rozczarowania. Są oni winni wielkiej arogancji – poświęceni wśród nich (wcześniej Młodociani Godni) dlatego, że uparcie narzucają się Panu jako członkowie Jego Oblubienicy, nie będąc do tego zaproszeni przez Pana (Żyd. 5:4; Jana 6:44); a niepoświęceni spośród nich (wcześniej tymczasowo usprawiedliwieni) dlatego, że upierają się, iż są do tego zaproszeni, choć Pan ich nie zaprosił. Ci pierwsi tracą członkostwo w klasie Młodocianych Godnych i stają się antytypicznymi Moabitami; ci drudzy tracą swe tymczasowe usprawiedliwienie i stają się antytypicznymi Ammonitami, jako przywłaszczający sobie te przywileje. Łącząc