Syn człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, ale aby służył – Mat. 20:28.

Jeżeli jesteśmy poświęceni Panu, każda ofiara z naszych słusznych praw i korzyści na rzecz nas samych jako chrześcijan, na rzecz małżonka lub dzieci, ojca lub matki, bliźnich, przyjaciół czy braci w Chrystusie – traktowana jest przez Pana jako złożona Jemu. Gdyby jednak te same uczynki świadczone były z jakiegokolwiek innego punktu widzenia – przez kogoś nieusprawiedliwionego i niepoświęconego Panu lub jedynie dla korzyści pewnych jednostek, a nie jako ofiara Panu – nie zostałyby policzone nam, Jego naśladowcom, jako nasze ofiary. (R 3265)
* * *
Jakże wyjątkowo stosownym było to, że Syn Człowieczy, wybitny potomek Adama, przyszedł nie po to, by Mu służono, ale aby służyć. Jak wielce Syn Człowieczy przewyższa w tym człowieka Adama. Ten drugi, służąc sobie, zniweczył nadzieje całej ludzkości; natomiast Jezus, służąc drugim, wypracował zbawienie dla całego rodzaju. O tyle przewyższył On pierwszego Adama, o ile bezinteresowność przewyższa samolubstwo. Jest On dla nas przykładem, którego naśladowanie przysposobi nas do Królestwa.

Równoległe cytaty: 2 Kor. 8:9; Mat. 1:21; 4:23; 5:17; 9:13; 15:24; 18:11-14; 20:25-27; Mar. 1:38; Łuk. 1:78; 4:18; 22:27; Jana 4:34; 10:10; 13:4-17; 18:37; Dz. 10:38; Gal. 5:13; Żyd. 2:9,14,15,18.

Pieśni: 275, 15, 28, 132, 212, 325, 326.
Wiersze brzasku: (152) Kto udziela, temu przybywa.
Lektura uzupełniająca w Strażnicy: R 5375.

Pytania: Co ten tekst oznaczał dla mnie w tym tygodniu? Jak z niego korzystałem(am)? Dlaczego? Czego on dokonał?